Wat een geluk dat ik dit deel van de tuin nog niet had omgespit. Volgens de oorspronkelijke planning had dit allang een ingezaaid bed moeten zijn, maar ja, inmiddels weet ik dat je dat niet zomaar even doet… En nu kreeg ik dus deze fascinerende rupsen cadeau. Dat moeten wel schitterende vlinders worden! De snelste (of oké, de meest luie) manier om te ontdekken welke is tegenwoordig niet meer zelf te gaan zoeken, maar dat gewoon even te vragen op Twitter. En ja hoor, met dank aan Antoinet en Coby had ik binnen een paar uur het antwoord in mijn tijdlijn: dit moet de zeldzame helmkruidvlinderrups of de nog zeldzamere kuifvlinderrups zijn. Wauw, een zeldzame vlinder! In gedachten zag ik al drommen fotografen zich verdringen in mijn tuin, terwijl ik interviews gaf aan regionale kranten en geïnteresseerde ecologen. Daarbij steeds herhalend dat het puur toeval was, want dat deze plant eigenlijk allang had moeten plaatsmaken voor koolgewassen.
De ontgoocheling kwam de volgende ochtend, toen de Vlinderstichting zich in mijn tijdlijn meldde met een buitengewoon interessant artikel over beide vlindersoorten. Niet alleen zijn die dus al gefotografeerd en beschreven, volgens het bijbehorende landkaartje komen ze ook nog eens in het hele land voor! Daar ging mijn primeur voor de krant. Bovendien blijken deze rupsen uit te groeien tot nachtvlinders, dus ik kan overdag niet eens genieten van prachtig getekende fladderende vleugels. De rupsen hoeven zich geen zorgen te maken, ik laat ze rustig zitten tot ze uitvliegen. Maar dan gaat het restant van de toorts in het compostvat en gaan de koolzaden in de grond. Daarna zal het een kwestie van tijd zijn tot de volgende vlinder zich aandient: juist ja, het koolwitje. Eén keer raden waarom die zo heet, waar die eitjes legt en waar die rupsen zich te goed aan doen…
PS Zin in iets lekker hartigs? Het recept van mijn Italiaanse muffins staat nu op Vegatopia!
0 comments:
Post a Comment