Voor een mooie pruimenoogst

Er restte mij nog één snoeiklus dit voorjaar. Alle fruitbomen en –struiken moet je uiterlijk half maart snoeien (voordat de sapstromen in de boom weer op gang komen), behalve het zogeheten steenfruit. Dat zijn vruchten met een harde kern, zoals kers, abrikoos en pruim. Die mag je pas snoeien ná de bloesem, leerde ik van de bomenman van ons complex tijdens zijn snoeicursus. Mijn pruimenboom moest ik dus nog aanpakken. Op Koninginnedag zat deze nog stampvol prachtige witte bloemetjes (en lieveheersbeestjes), maar twee dagen later was daar geen spoor meer van te bekennen. Noch uitgebloeide bloempjes in de boom, noch witte blaadjes op het gras. Gewoon foetsie. Wellicht door de weersomslag op 1 mei? Wat nog meer opviel en mij meer verontrustte, waren de gaten die ik opeens overal in de blaadjes zag zitten. Was mijn pruim ten prooi gevallen aan een of ander insect, de kou…? Gelukkig komen inmiddels overal kleine groene ovaaltjes tevoorschijn, onmiskenbaar het voorteken van een mooie pruimenoogst! Maar goed, ik moest dus nog wel snoeien. Ik wachtte op de afnemende maan (de sappen trekken zich dan terug uit de takken richting de boomwortels) en checkte mijn Moonplanner-app. Toen het “a good day” was voor “trimming trees and bushes” haalde ik de takkenschaar en –zaag uit de schuur. Het handige van snoeien na de bloei is dat je goed ziet waar de dode takken zitten. Het pijnlijke van snoeien na de bloei is dat je ook precies ziet hoeveel potentiële pruimen je uit de boom haalt om andere de ruimte te geven. Snoeien is dan ook denken op lange termijn – niet in kwantiteit, maar in kwaliteit: beter tien heerlijke sappige vruchten dan honderd miezerige smakeloze exemplaren.


Prachtige pruimenbloesem op 30 april


 

O jee, wat betekenen die gaatjes?

Gelukkig, er verschijnen toch overal pruimpjes




Het snoeiafval, dit worden dus geen pruimen meer...