Eind februari was ik opeens niet meer te houden. Overal om me heen - op de tuin, op Twitter, in weblogs - had iedereen het over eerste zaaisels. Ik was nog helemaal niet zover, maar kon het niet laten om ook een beginnetje te maken. De meeste bloggers schreven over tuinbonen, en gelukkig had ik uit de erfenis van de vorige huurster daarvan zaden liggen (bruine, ietwat verschrompelde gedroogde bonen - ja natuurlijk, wat had ik dan verwacht!?). Met mijn tot dusverre verzamelde tips en trucs dook ik mijn schuurtje in. Een eierdoosje (recycling, hoe duurzaam!), gevuld met de vruchtbare aarde die Vriend Mol omhoog had gebracht, zaden erin, beetje water erbij en een laagje plastic eroverheen (helaas, niet zo duurzaam), en afwachten maar.
De eerste week gebeurde er niets. Maar na de tweede week verschenen er warempel groene puntjes. Ik kon mijn geluk niet op! Ik deed maar wat met water geven. Dat wil zeggen: als ik weer eens op de tuin was en ontdekte dat de aarde bijna was verdroogd, schepte ik snel wat regenwater uit de emmer om dat probleem op te heffen. Het werkte, de tuinbonen groeiden door en werden te groot voor het eierdoosje.
Gebruikmakend van een volgende tip zette ik de jonge plantjes in een opgerolde krant, gevuld met biologische potgrond. Vanuit de gedachte: dan hoef ik geen plastic bakjes aan te schaffen en kunnen ze zó de grond in waar het papier composteert, maar dit was de eerste en meteen de laatste keer. Kranteninkt, hoezeer ook verbeterd in de loop der jaren, past toch niet echt in de bodem van een ecologische tuin en de wortels van de plantjes bleken helemaal te vergroeien met het papier. Maar het idee was leuk.
Toen ook het schuurtje te klein werd voor de plantjes (nou ja, de kast waar ze in stonden), moest ik buiten iets gaan creëren. De IJsheiligen waren bovendien voorbij, dus ook op de kalender was het tijd voor de volle grond. Deze tuinboonsoort kan 140 cm hoog worden, dus het moest iets met stokken worden. Met bewondering bekeek ik de constructies van de tuinders om me heen: met keurige latten, horizontaal, verticaal, diagonaal, bamboestokken, palen, gebonden, gespijkerd, gaas, netten, kooien... Ik keek weer in de erfenis van de vorige huurster, verzamelde alle lange stokken, touw en twee stukken gaas. Niet gehinderd door enige bouwtechnische kennis maakte ik er iets moois van. Windkracht 8 moet nog haalbaar zijn. De tuinboonplantjes mogen nu echt gaan klimmen.
0 comments:
Post a Comment