Magisch vierkant

Halverwege mijn tuin, midden in het gras, ligt een bijzonder vierkant. (Je zou ook kunnen zeggen: een rommelig stukje.) Allerlei dor gras en droge pluimen bedekten deze winter de bewuste plek. Met hulp van een enthousiast familielid -  sommige mensen staan werkelijk te trappelen om iets te doen in mijn tuin en alleen als ze het zelf ook echt leuk vinden doe ik daar soms mijn voordeel mee - heb ik het vierkant blootgelegd. Het leek wel een archeologische opgraving. Er kwam van alles uit de grond: roestige pinnen, stokken, trottoirtegels en andere stenen, bollen, wortels, uiteraard onkruid en het deksel van de nostalgische regenton (die overigens zo lek is als een mandje).

Tot een jaar of drie geleden stond op deze plaats een broeikas. De huurder vóór de vorige huurster heeft die meegenomen toen hij stopte met de tuin en zij heeft op die plek "alleen af en toe wat bollen neergezet". Ik ga er deze zomer een bloementuin van maken. Hoewel ik in een anonieme reactie op een eerder tuinblog ben gewaarschuwd voor deze "fout", heb ik een biologisch akkerbloemenmengsel gekocht, oftewel: het zaad van cultuurhistorische bloemen. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik de rode klaprozen en de blauwe korenbloemen al wuiven... Als ik ze weer opendoe zie ik waarschijnlijk het weggewaaide zaad van de bloemen elders weer opkomen, maar dat zie ik dan wel weer. De rand van vrouwenmantel behoud ik, alleen al omdat het zo'n genot is daar regendruppels op te zien liggen. Voor de lekke regenton heb ik een mooie nieuwe bestemming bedacht, geïnspireerd door een geweldig boek waarover ik een volgende keer zal schrijven.